KAMING MGA LALAKI. Masaya talaga ang araw ko ngayon, kahit alam ko magbabago na naman ang lahat. May masasabi sila, makikita nila ako na kasama ko sila. Masakit man isipin, lahat naman ng bagay nagbabago, ang mga uso ngayon ay luma noon, ang sikat noon, laos na ngayon. Kaya kung magagalit sila sa akin, susubukan ko silang kausapin. Kahit papapano naman, naibsan ang aking kalungkutan nung kasama ko sila.

Mula sa malayo, nakikita ko na siya, tumakbo ako ng mabilis para makausap siya. Nagpaliwanag ako ng maigi para sa kanya ay ipaintindi. Nguni’t ang sagot niya lamang, “Ganyan ka naman e, okay lang, ganyan naman kayong mga lalaki,” sabay irap sa akin ni Carol.

Sumunod sa akin ang mga katropa ko. “Naku, Landi! H’wag ka nang magpaliwanag sa kanila, aartihan ka lang naman niyan tapos, papahirapan ka, tapos sa dulo naman, papatawarin ka rin naman pala,” payo ni George na para bang nangyari na sa kanya ‘yun.  “Oo nga!” sang-ayon nilang lahat. Dumiretso na kami sa classroom na may bumabagabag sa akin, kahit nginingitaan ako ng mga katropa ko na parang walang nangyari sa amin, binibigyan ko pa rin naman ng importansiya ang pagkakaibigan namin ni Carol. Wala na akong nagawa kundi yumukong nahihiya papasok ng silid-aralan namin kasama ang mga tropa kong hari ng kalsada.

Naririnig ko sina Carol na pinag-uusapan ako na nakatayo sa tapat ng classroom namin, pilit ko mang di tumingin at makinig, alam ko naman na di nila maiiwasan ‘yun kasi, may kasalanan din naman ako. “H’wag mo na silang pansinin Landi, kami naman tropa mo e,” sabay akbay sa akin ni Robert. Tinaas niya ang baba ko para ipagyabang sa kanila na wala akong pakialam at ginamit ko lang sila sa mga oras na nalulungkot ako.

Thank for the Memories by Fall Out Boy played while Robert and his friends walking in slow motion effect.

Humangin ng malakas habang lahat kami ay naglalakad sa kayabangan at kaangasan. Hindi na ako nakatingin kina Carol, tinahak ko ang hallway na kasama ko ang mga tunay na kaibigan ko. Pakyu Carol! Pakyu! Rock on, Landi! I’m back!

Natapos na ang klase namin na walang kibuan sa mga babae. Wala kaming pakialaman hanggang sa pag-uwi namin. Di ako umuwi muna at di rin ako sumabay sa school service namin. Nagyaya si Robert sa bahay nila, mag-celebrate daw kami sa pagbabalik ko. Nakakatuwa talaga ‘tong mga tropa ko, madalas mang gago, sweet din paminsan-minsan.

Lahat kami ay  sumakay na sa Mazda pick-up car ni Robert. Ako sa tabi ng driver seat, sina Carlo, Gerry and George ay nasa likuran namin at sina Fred, Gino and Thom ay nandun sa labas sa likod ng pick-up. Ang ingay naming lahat. Habang binabaybay namin ang kalsada, pinatugtog ni Robert ang theme song ng tropa, ang kanta ng Fall Out Boy na Thanks for the Memories. Rakrakan sa loob at labas ng sasakyan ni Robert, doon pa lang, party-party na kami.Strobe lights nalang ang kulang, solb na. Bawat madaanan namin, napapatingin sa amin ang mga taong nasa gilid ng kalsada na naglalakad, tumatawid at pati rin ang mga nasa dyip, dumudungaw pa para lang makita kami sa sobrang kaingayan at gulo namin.

Maya-maya, nakarating na rin kami sa bahay ni Robert. First time ko pa lang makarating sa bahay nila. Syet! Ang laki at ganda ng bahay nila. Makikita mo sa pagkakadesenyo ang estado nila sa buhay. Hindi mo maiiwasang mapanganga at mamangha sa mga makikita mo. Sa labas pa lang, malalaman mo na kung gaano kalaki ang loob ng bahay nila. May guard sila sa may itim na gate nila na kasing taas ng puno nina Aling Carmen na kapitbahay namin. Sumaludo ang guard sa amin pagkapasok namin sa loob. Lumiligid ang ulo ko sa sobrang mangha, may garden sila kung saan ang gaganda ng pagkakaayos sa mga orchids at iba’t ibang klase ng bulaklak. Doon din sa may garden nila nakatambay ang mga aso nila na nasa kani-kanilang mga kulungan. Isang Pomeranian, Shih tzu at German Shepherd ang mga lahi ng aso nina Robert na tumatahol sa amin habang ang mga buntot ay sumasayaw sa galak sa pagdating ng amo nila.

Tumigil ang sasakyan at lahat kami ay bumaba na sa aming kinauupuan. Dumiretso patakbo ang mga katropa ko sa loob na parang sa kanila ‘yung bahay nina Robert. Ako? Ayun, di pa rin makaalis sa kinatatayuan ko habang patuloy pa ring namamangha ang mga mata ko sa nakikita ko. Tulala at napatunganga.

“Landi, tara na!” sigaw sa akin ni Robert.

Nang makapasok na ako, kitang-kita ng mga mata ko kung gaano kalinis ang bahay nila, ang tiles nila kapag tumungo ka ay para ka lang nananalamin sa sobrang kinis nito at walang bahid na gasgas ang kulay tsokolate nitong balat. Naglalakihan ang mga chandeliers nila na parang bahay lang ni Dao Ming Si sa Meteor Garden, may mga ilaw sa gilid at may mga ilaw sa bawat sulok at kwarto ng bahay nila.

Mommy, si Landi nga po pala, first time niya pa lang po nakarating dito,” pakilala sa akin ni Robert sa kanyang nanay na naka-formal dress. Lumapit ako para mag-mano, “Magandang gabi po!” bati ko na may paggalang.

Wow, ang galang at bait mo naman. Siguro, tuwang-tuwa sa’yo ang mga magulang mo,” sabi niya sa akin habang nakapatong ang kanang kamay niya sa ulunan ko na para akong batang paslit.

“Naku, Mi! Mabait talaga ‘yang si Landi! Sa lahat ng tropa ko, siya ‘yung pinaka-close ko at matalino sa amin,” dagdag pa ni Robert.

“Ganun ba, ang galing mo naman pala,” sagot ng nanay ni Robert habang nakatitig sa akin. Tinignan niya ang orasan niya at, “Landi, kailangan ko nang umalis a. Dami ko pang gagawin at aasikasuhin e. Mag-enjoy kayo dito a! At Robert, let them feel at home, okay? Nandiyan naman sina Aling Mae at Fely para mag-asikaso sa inyo. Pinaligpit ko na rin ‘yung mga kwartong tutulugan niyo,” bilin ng Mama niya sa kanya habang ako, nakatingin lang sa kanilang dalawa. Nagpaalam na din ako kay Tita Stacy, ang mama ni Robert. Sumakay na siya sa Honda Civic niyang sasakyan at umalis.

“Tara, Landi! Nandun na ang lahat sa may pool area! Swimming na tayo!” imbita sa akin ni Robert habang hawak niya ang kaliwang balikat ko. “Sige!” sagot ko at sabay kaming tumakbo papaunta sa pool area nila.

Woah-oh-oh-oh Woah-oh-oh-oh
It’s always a good time
Woah-oh-oh-oh Woah-oh-oh-oh
We don’t even have to try, it’s always a good time.

Maraming pagkain, malakas na tugtugan at maiingay na kasiyahan ang tumambad sa amin ni Robert. Nagpapalit na siya ng panligo niya habang kinukuhanan naman ako ng yaya niya ng panligo ko. Lahat ng katropa ko, ayun, nasa pool na lahat, masayang naliligo at naghaharutan sa swimming pool.

“Landi, tara na! Talon na!” sigaw nila sa akin.

SPLASH!

May tumulak sa akin mula sa likod, si Gino pala. Nabigla ako at napa-swimming agad-agad sa pool kahit di na ako nakapagpalit pati sapatos ko, nabasa na sa kaharutan nila. Kinuyog at pinagtatalsikan nila ako ng tubig na sobrang lakas, pinapanangga ko na lamang ang mga bisig ko. Ang harot talaga ng mga ‘to pero, ang saya nila kasama. Ang saya ko! Ang saya namin!

Ilang oras kaming nakababad at pa-akyat panaog sa pool kakatalon, slide at paunti-unting inuubos ang mga nakahain na babrbecue, kare-kare, fruit salad, ice cream, lechong kawali at anim na 1.5 Coke softdirnks. “Para sa pagbabalik ni Landi!” sabay talon si Fred sa asul na diving board. Naghiyawan kaming lahat at walang tigil na naglaro sa swimming pool. Feel ko tuloy, wala akong kaproble-problema sa mga oras na iyon. Lahat ng mga bagay na nagpapabigat ng pakiramdam ko ay nawala. Marahil, dahil sa saya na nabibigay sa akin ng mga kaibigang kong ‘to.

Ilang oras pa muli ang nakalipas, umahon na kami isa-isa sa pool, kinuha ang inaabot na tuwalya ni Aling Fely sa amin. Nagpatuyo at umupo sa mga puting bakal na upuan. ‘Yung iba sa amin, kumakain ng barbecue at ako naman, ngatog na ngatog na sa lamig.

“Pre, tara nuod tayo movie! Doon sa taas, magpalit na kayo para mas okay,” imbita ni Robert habang naka-tapis pa ng kulay kahel na tuwalya sa may baywang niya. Sumang-ayon ang lahat at sumunod na kay Robert sa itaas. Nagpalit na kami at tumungo na sa kanilang mini-theater house. Fvck! Ang ganda! Kumpletos rekados ang mga pang all-time movie materials. Di ko aakalain na may ganito silang kwarto na para lamang dito. Lahat ata kami, first time lang nakapasok dun kasi halos lahat kami kitang-kita sa mga mukha ang pagka-mangha at paghawak-hawak sa mga kung anu-anong makita namin dun tulad ng mga cds, speakers, TV at ang sofa na nagtra-transform into bed. Ayos talaga dito! Kapag kami yumaman ng ganito, di na siguro ako lalabas ng bahay.

So, Robert, ano papanuorin natin? May yosi at alak ba tayo diyan?” tanong ni Thom kay Robert na may baling ng tingin sa akin. Nagulat ako sa pinagsasabi ni Thom. Isang araw lang ako nawala parang isang buwan na kaagad ang na-miss ko sa tropa. Di ko akalain na natuto na silang magyosi at uminom na para bang mga tatay nila. Sumagot ako ng isang tingin na may pagkagulat sa mga mata ko at may paghihinalang tuturuan din nila ako. “Porn movie ang panuorin natin a!” mungkahi ni Gerry na nakaupo sa sofa bed hawak-hawak ang cd na gusto niyang panuorin. Naka-boxers at naka-brief lang yung iba sa amin, mas komportable sila dun e. Wala namang pakialamanan tsaka, lahat naman kami lalaki. Naka-topless kaming lahat habang naghahanap ng kanya-kanyang pwesto. Kumuha din kami ng sari-sariling baso sa tagayan, mga chichiria at unan.

“Pre, dapat hardcore a, yung tipong, mapapa-jakol ako sa sarap,” biro ni George kay Robert. “Tang-ina, ‘yun talaga papanuorin natin,” sagot ni Robert sa kanya habang hawak-hawak ang Jack Daniels na alak sa kaliwang kamay niya.

Maya-maya pa, umupo na kaming lahat at nag-uumpisa na rin ang palabas na sinalang ni Robert sa DVD nila. Grabe talaga, ang linaw ng  flat screen TV nila na para bang kalahati na nang nasa sinehan. Astig!

Nag-umpisa na ang palabas. As usual, babae at lalaki ang nasa eksena. Landian, foreplay tapos sex. Sanay na sanay na kaming manuod nito pero, ang di ko nakasanayan e ang panuorin ang tropa ko sa kanya-kanya nilang ritwal.

“Tang-ina, tumitigas na titi ko a,” kambyo ni George sa titi niya na tinignan ni Fred at Thom na katabi niya. Hinimas din ni Thom at Fred ang titi nila na naka-brief pa. “Tang-ina pre, lumalaki na nga itong akin o! Tignan mo!” sigaw ni Gino sa amin. Tinignan nga namin at bakat na bakat na nga ang titi niya sa black na brief niya. Halos lahat kami naghihimas na ng sari-sariling mga titi.

“Puta, magjakol tayo nang sabay-sabay!” mungkahi ni Robert. “Sige ba! Ayos ‘yan!” sang-ayon naming lahat. “Teka, baka magkalat tayo dito sa loob. Mag-iiwan pa tayo ng bakas e. Mahuli pa tayo,” paalala ko. “Saluhin na lang natin sa palad natin,” suwestiyon ni Fred.

Nagsimula na nga ang pagjajakol naming lahat. Sabay-sabay kaming tumayo sa mga pwesto namin at bumuo ng isang bilog. Nakaharap kami sa isa’t isa, isa-isa hinubad ang mga brief naming at hinugot ang mga titi naming nagsisitigasan at nagsisitayuan sa kalibugan. Dahan-dahan naming jinajakol habang nakatutok ang mga mata namin sa pinapanuod naming porn.

Kitang-kita ko ang mga galit na galit na titi namin at libog na libog na mukha namin. Iba sa amin namumula, hayok na hayok sa pagjajakol at sarap na sarap sa paggawang paghimas, pagkambyo at paglaro sa mga titi naming malalaki.

Tumagal pa ng ilang minuto.

“Fuck! Lalabasan na ako, pre!” sigaw ni Gino sa amin. “Ako din!” sagot ni George. “Ako rin” sabay sagot ni Fred at Thom. Ilang jakol pa at.

“Fuck!  Ayna  na! Ayan na! Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh! Putang-ina! Ahhhhh. Fuck! Ang sarap! Putang-ina!” sigaw naming lahat na may kanya kanyang ungol at bali ng katawan hanggang sa tuluyan naming salu-salo ang mga tamod naming isang dakot ang laman. Ang dami naming nilabas na para bang di kami jumajakol araw-araw.

Kaniya-kaniyang puntahan na kami sa CR para linisin ang malagkit at amoy-Zonrox na tamod sa mga kamay namin. Wala talaga akong masabi sa samahan naming na ganito, mapa-kasiyahan, kasarapan at kahirapan, sama-sama at sabay-sabay talaga kami.

“Buksan na si JD  at mag-The Fast and the Furious 6 tayo!” yaya ni Fred sa amin. Lahat kami ay nagkumpulan at umupo sa sahig na napapatungan ng mga floor pillows na hugis bilog at iba’t iba ang kulay. Sobrang lambot sa pwet na para bang kapag dinala ko ito sa amin, sobrang matutuwa ang mga kapatid ko. Binuksan na ang JD at nag-tagayan na kahit di pa nag-uumpisa ang palabas ng FF6. “Pre, kailan nga pala kayo mag-gi-girlfriend? Ang tagal na nating nagsasama pero, wala man lang kayong nakukwento na babae sa atin. Meron ba? O nagkakasikretuhan na tayo dito?” banat ni Robert habang tinatagayan ang baso at inabot kay Gerry. “Naku, madali lang magka-gf. Sus. Collect and Select lang, mabubuhay ka na” sagot ni Gino tapos kumuha siya ng pulunan sa gitna, isang dakot ng kornik. “Basta ako, pag-aaral muna. Madali lang naman at nasa paligid lang naman ‘yan,” hirit ko sa kanila. Lahat kami nag-share ng mga sari-sariling saloonbin at hinanakit sa pagkakaroon at paghahanap ng mga type nila sa babae. Di ko alam na kahit ganun ka-gago ‘yung iba sa amin, kapag dating sa seryosong usapan, nag-totono silang matanda para bang may pinanghuhugutan , mga salitang di ko aakalain na lalabas sa mga bunganga ng mga gago kong kaibigan na may itsurang papatay.

Naka-isang ikot na ang tagayan at nagsisimula na din ang FF6 na movie. Di na naming ganun napapanuod dahil sinasabayan ng mga kwentuhan at tawanan. Masaya at chillax lang kaming mga lalaki sa buhay, tamad man kami sa mga mata ng mga mapanghusgang kaklase namin, mga magulang at kung sinu-sino diyan sa daan. Alam namin sa sarili namin, na may lugar ang bawat angas, kalokohan, gaguhan at murahan namin. Kapag sinabing “seryoso” pinapanindigan namin, nagiging tanga man paminsan-minsan, na-itutuwid naman namin. Diretso kami magsalita at mag-isip, kung ano ang nakikita, sinasabi at pinagtatanong namin. Di kami praning at lalong di kami nag-i-isip bata , sadyang mababaw lang kami mag-isip at di naglalagay ng kulay sa mga bagay na nangyayari sa buhay namin. Tapat at totoo kami sa sarili namin, ganyan kaming mga lalaki. Kahit pa, laging sinasabi ng mga babae na manloloko kami siguro, nagkakataon lang talaga na marami kaming nagugustuhan na babae pero, kaya kami naglilihim kasi, tinatantiya pa namin ang bawat ugali ng babae na gusto namin. Bumabakod na kami sa isa kahit may ka-MU ng isa, paraan ito para kapag di naging okay ‘yung isa, may sasalo sa amin. Hindi rebound ito. Iba ‘yun. Ayaw namin masaktan, ayaw rin naman namin na kayo’y paglaruan. Ang babae magulo kausap pero kaming mga lalaki hindi. Pilyo at may kalokohan lang kaso, kapag nahuli wala na kaming nagagawa pero, ayaw talaga namin makapanakit ng babae.

“Landi, handa ka na ba sa gagawin natin sa susunod na Sabado?” tanong sa akin ni  Robert na may mga tingin na di ko mawari na maganda yung sinasabi niya. Nakapatong ang kanang kamay niya sa kanang balikat ko at pinipisil ito na para bang pagbabadya ng maghanda ako at maging mas matapang.

Kinakabahan ako.

HINDI AKO TAKOT.  Sumakay na ako ng school service naming kulay berde, yakap-yakap pa rin ang mga makakapal na libro ko at ang blue Dickies sling bag ko na nakapulupot sa katawan ko at dala-dala ko rin sa dibdib ko ang takot na hininga sa akin ni Robert. Kinakabahan ako sa mangyayari bukas, sana di na niya ako lapitan o guluhin pa. Ayoko nang may madamay. Ayoko na.

Beep! Beep!

Bumukas ang pula at kala-kalawang  na gate namin kung saan sinalubong ako ng aking butihing ina na naka-duster na dilaw na may mga bulaklak na nakakalat sa mga ito. Bumaba ako na may pilit na ngiti na sumalubong sa kanya. “Musta ang araw mo, ‘Nak?” tanong ni Mama sa akin habang hinihipo niya ang ulunan ko at may ngiti sa kanyang labi. “Ma, okay naman po. Nakakapagod lang po,” sagot ko sa kanya na may pilit na ngiti. Pumasok na kaming dalawa sa loob at nang makita ko ang kutson naming asul, bigla na lamang akong tumalon at humiga, nakabuka ang aking mga braso at paa at ang mga libro ko ay nagkalat sa sala.

“Magpalit ka muna, Landi bago ka magpahinga, tatamarin ka na niyan at makakatulog na naman na suot-suot mo pa ‘yang uniporme mo,” payo ni Mama habang kinukuha niya sa bag ko ang baunan ko para hugasan. Ang mga tenga ko ay nakatikom sa utos niya, sobrang pagod at tinatamaan na nga ako ng katamaran. Unti-unting nahuhulog ang mga talukap na aking mata hanggang sa natuluyan na akong nakatulog.

Paggising ko, kumakain na ang mga kapatid ko kasama si Mama. Bumangon na ako sa pagkakahiga ko, inayos ang mga unan at tinupi ko yung kumot. Dumiretso ako sa aking aparador upang magpalit, kanina pa kasi natutulog yung mga dumi sa katawan ko, yung pawis at yung baho ng kili-kili ko na naaamoy ko pa hanggang ngayon. Kadiri. Hindi ko ma-imagine na tinulog ko yung uniporme ko. Kadiri talaga.

“Landi?” tawag ni Mama mula sa dining namin.

“Po? Nagpapalit na po ako,” pasigaw na sagot ko sa kanya.

“Ano ulam?” bungad ko. “Eh di ‘yung paborito mong adobong kangkong,” sagot ng kapatid ko sa akin na may ngiti at kitang-kita ko pa yung nagsisingit na kangkong sa mga sira-sira niyang ngipin. “Kangkong na naman?!” reklamo ko. “Eh di ba kuya, paborito mo naman ‘yan?” hirit ng isa ko pang kapatid na babae. “Paborito ko nga ‘yung adobong kangkong pero, nakakasawa naman kapag parati na lang ‘yan ang ulam sa hapag-kainan. Di naman ako vegetarian no,” sagot ko na may himutok at inis na tono. “E, ‘yan lang kasi ang ulam natin e tsaka, di rin sapat ang pera natin na mag-fried chicken ngayon. Tiis-tiis ka muna, sa Sabado mag-fra-fried chicken na tayo,” pakiusap ni Mama sa akin na may mukhang balisa.

Kumain pa rin ako kahit di ko gusto ‘yung ulam. Ganito naman ako minsan e, nauuna ang reklamo bago kumilos. Minsan naiisip ko ang sama-sama ko pagdating sa pamilya ko kasi, kahit alam ko na di kami mayaman, nag-i-i-narte pa rin ako, nagiging pihikan at mapili.

Ako na lang ang natitira sa dining namin. Lahat sila nagto-toothbrush na at naghahanda na para matulog. Medyo late na din pala ako nagising nung nakita ko yung orasan namin sa may dingding ng living room. Maya-maya, tumakbo sa akin yung babaeng bunso namin.

“Kuya, bagay ba sa akin ito?” tanong niya sa akin habang hawak-hawak ang isang tube at mini skirt na tinatapat niya sa mukha ko. Syet! Biglang bumalik sa alaala ko yung pangyayari. Natulala ako at napaiyak na lang. “Kuya, okay ka lang?” tanong ng kapatid ko na hindi ko naririnig, lumutang ‘yung isip ko sa kawalan.

“Landi, Landi, okay ka lang?” tanong ni Mama sa akin habang yinuyugyog niya ang balikat ko. Nanumbalik ang ulirat ko at napatingin ako kay Mama. Niyakap ko siya bigla ng mahigpit at humagulgol ako sa iyak. Habang hinihimas ni Mama ang likuran ko, sinasambit ko sa kanya ang mga katagang: “Mama, sorry. Sorry po. Hindi na po mauulit..”

“Okay lang anak, tahan na. Tahan na.” bulong niya ng mahinahon sa may batok ko. Nakayakap  pa rin ako at nasa isip-isip ko, hindi pa rin pala alam ni Mama ‘yung sa amin ni Kuya Ryan. Siguro, akala niya, nagdadamdam ako dun sa ulam namin. Naaawa ako kay Mama. Di ko pa talaga kayang sabihin sa kanya.

Bumitaw na si Mama sa pagyakap sa akin at hinawakan ang mukha ko, sinisigurong okay ako. “Landi, anak, anuman ang mangyari, maging mahirap man tayo o mayaman, mabigat man ang pinagdaraanan natin o hindi. Lagi mong tatandaan na mahal na mahal ko kayo ng mga kapatid mo. Sinisikap ko na mapaayos at mapabuti ang kalagayan niyo sa araw-araw. Kahit wala dito ‘yung tatay niyo, gumagawa ako ng paraan palagi para mapunan ko yung kulang diyan sa puso niyo kaya’t sana magtulungan tayo, anak?” nakaka-iyak na litanya ni Mama sa amin.

“Opo.”

Ilang minuto pa ang nakalipas, nahimasmasan na rin ako. Sinagot ko sa kapatid ko na bagay-bagay sa kanya ‘yung susuotin niya. Naghugas na rin ako sa lababo, nag-toothbrush at dumiretso na sa higaan ko.

Humiga na ako, hinila ko yung kumot na nasa paanan ko. Nakatingin ako sa kisame namin habang pinagninilayan ko ‘yung mga bagay-bagay na nangyayari sa akin. Siguro, dapat labanan ko na yung takot na nararamdaman ko. Dapat alisin ko na sa isip ko yung mga bagay-bagay na lumalason sa isip at pagkatao ko. Gusto ko nang magkaroon ng panibagong buhay, buhay na hindi nakukubli o nakukulong sa mga masasakit at di kanais-nais na karanasan ko sa nakaraan. Kasi, kung di ko ito maiibsan baka, ito pa maging dulot ng pagkasira ko ng bait at marami na rin kasing nagbabago sa akin na nakakaapekto sa buhay ko lalo na ang mga kaibigan at pamilya ko.

Simula bukas, hindi na ako matatakot. Ibabalik ko na ang dating sigla ni Landi. Ang dating Landi ay magbabalik na.

“Landi, Landi gising na! darating na maya-maya ang sundo mo!” sigaw ni Mama sa akin. Gulat na gulat ako sa sigaw niya kaya napatayo ako bigla at kumirot ‘yung ulo ko. Nahihilo pa ako sa antok at tinatawag pa rin ako ng kama ko. Pumikit ako nang saglit, nag-isip nang malalim at inisip ko ‘yung mga mangyayari kapag di pa ako kumilos tapos..

Kumain.

Naligo.

Nag-ayos.

Nag-pa-gwapo.

Beep! Beep!

Sumakay na ako sa aming school service na walang halong hassle sa mukha ko. Walang bahid na nagmadali at mukha na parang kakagising. Naghanap ako ng pwesto kung saan ako komportable. Nakita ko si George mula sa malayo, nakatingin siya sa akin na para bang may kasalanan ako sa kanya, marahil, dulot ito ng pagkatulak ko kay Robert. Dumiretso ako sa tabi niya at umupo.

Tinignan ko siya na may saya at sinabi, “Pre, pasensiya na kahapon a. Alam ko nadadamay kayo sa nagawa kong kalokohan kahapon kay Robert. Di ko naman talaga sinasadya yun e, may problema lang talaga ako,” sabay akbay sa kanya. Inakbayan na rin niya ako. “Okay lang ‘yun, pre. Dapat kasi, kinakausap mo kami e. Kaya nga tayo tropa e,” payo niya sa akin. “Alam ko naman ‘yun e, ‘yaan mo babawi ako sa inyo,” sabi ko.

Nang makarating na kami sa eskwelahan namin, dumiretso kagad ako sa tambayan namin kasabay si George. As usual, nandun ang lahat bago mag-Flag Ceremony, kinaugalian na namin ‘yun e sa tuwing recess at lunch din.

Ang tambayan namin ay nasa likuran ng opisina ng eskwelahan namin. May puno ng duhat dun at dun kami tumatambay. Nilagyan namin ng mga upuan at gumawa din kami ng isang maliit na kubo kung saan, natutulog kami at nagpapahinga kapag walang klase o kaya naman ay sa tuwing nagka-cut class kami. Masaya at sobrang presko dun!

Mula sa malayo, nakatingin na sa amin ang grupo, tingin at pormang naghahamon. Siguro, nagugulat sila at papunta ako dun.Syempre, si Robert nandun rin. Lahat kumpleto at para bang mahihirapan na ako muling makapasok sa grupo at kunin ang loob nila.

“O, nandito na pala ang prinsesa natin e,” biro ng isa kong katropa. Nagtawanan ang lahat. “Pre, pasensiya talaga sa inasal ko kahapon a. May problema lang talaga ako at nabuhos ko lang sayo ‘yung pakiramdam ko,” pagpapasensiya ko muli kay Robert. “Ano ba kasi, ‘yun?” tanong niya muli sa akin na di ko kayang sagutin. “Pre, pasensiya na pero, di niyo kasi maiintindihan e at ayoko rin naman masira ang pagsasamahan natin,” sagot ko na may hingi nang paunawa sa kanila.

Nagtinginan sila sa isa’t isa at..

Ilang minuto pa..

Humangin ng malakas kasabay ang tuyong mga dahon..

Binaling nila ang tingin nila sa akin na para bang nangingilatis. Lumapit silang lahat sa akin nang dahan-dahan na para ba akong aambahan..

At.

“Okay lang ‘yun,” biglang yakap sa akin ni Robert at binuhat pa ako. Nagsigawan ang lahat at nagkagulo na kaming lahat sa may puno ng duhat. Nagbasaan ng tubig, nagharutan at nagtawanan. Lahat sila, kinonyatan ako sa paraang pambibiro. Nangingilid ang luha ko, akala ko mawawala na sila sa akin. Akala ko mawawalan na ako ng kaibigan.

“Landi, sa susunod, sabihan mo kami a, wag kang matakot. Tropa-tropa nga tayo dito e, dapat nagdadamayan at nagtutulungan!  Resbakan natin kapag may nang-away sayo!” payo ni Gerry na nakaupo mula sa kubong ginawa namin. Tinunguan niya ako na may ngiti at sumagot naman ako ng, “Oo naman, pre!”

Ang saya-saya ko sa mga oras na iyon. Nagsisitalunan kami na parang walang nangyari, nagbubungguan at nagkakasakitan na para bang mga magkakapatid na tunay. Kahit ganun ka gaspang ang mga laro at harot namin, ‘yun ang lagi kong hinahanap at ‘yun din siguro ang pinagkaiba namin sa grupo nina Carol. Ang saya ko talaga!

KKKKKKKKRRRRRRRRIIIIIIINNNNNNNNNNNNNNNGGGGGGGGGGG!!!!!!!

 

TAKOT. Ilang araw ang sumikat at buwan ang lumubog sa pagitan ng langit at dagat. Ang puso’t kaluluwa ko ay hirap sa pagtago ng kanilang mga mukha, madalas silang sumasayaw sa paligid ng isip ko. Ang mga pangyayari sa piling ko kay Kuya Ryan ay isa pa ring lason, na mapag-hanggang ngayon kinikitil ang pagkatao at pagkilala ko sa aking sarili.

Unti-unti kong nilalabanan at binubura sa isip ko lahat ng mga pangyayari noong mga araw na iyon na pilit sumisingit sa pinaka-sulok ng aking utak. Sa kasamaang palad, lalong sumisidhi ang lason sa aking dugo, dahan-dahang gumagapang patungo sa sentro ng aking pagkatao. Ilang araw ko itong pinigilan at ako nama’y nagwagi kaso, sa aking pagwawagi may namuong takot sa aking dibdib; takot na nagdala sa akin sa isang dimensiyon na ang mga lalaki ay demonyo at ang mga babae ay anghel.

Bigla na lamang ako natatakot sa tuwing may lalaki akong nakikita. Kapag may nakakasalubong akong lalaki sa may kanto namin, ang mga paa ko’y pumipidal ng malabis sa paglalayong lumayo sa mga lalaki, ang mga tingin nila sa akin ay parang mga bala na mabilis na tumatagos sa dibdib ko palabas na aking likuran. Minsan, sa sobrang takot ko, nagiging praning na ako. Na bawat kibot ko, akala ko may lalaking nakatingin sa akin o kaya may lalapit sa aking mga kalalakihan.

Nakikita ko ang imahe ni Kuya Ryan sa kanila, di ko alam kung bakit ako nagkakaganito pero, alam ko, isa ito sa mga epekto ng lason sa akin. Laging lumiligid ang mga mata ko sa bawat lugar na mapuntahan ko hanggang sa makarating na ako sa aming eskwelehan.

Hey! Landi! What’s up!?” akbay sa akin ni Robert, kaklase ko na may tangkad na 5’7 at medyo brusko. Kilala siya sa amin bilang Hari ng Hallway, kasi, sa tuwing dadaan siya ng Hallway kailangan malinis at walang asungot na haharang kundi, binu-bully niya.

Nagangatog ako, bumubilis ang tibok ng dibdib ko at ang hinga ko hinihigop ng mabilis. Biglang pumasok ulit ang mga pangyayari sa isip ko. “Ahhhhhhh! Tama na!” biglang tulak kay Robert na may nangingilid na luha sa aking mga mata. Nagulat siya, natulala at nagtataka. Napahawak siya sa aisang sanga ng halaman kung saan ko siya natulak. Nagulat din ako sa nangyari at ako’y tumakbo na lamang tungo sa aming palikuran.

Sinara ang pinto, sumandal sa dingding at umiyak.

“Mama, tulungan mo ako! Mama, tulungan mo ako! Hirap na hirap na ako, si Kuya Ryan, pigilan mo siya, Mama! Mama! Mama! Mama!!!!”

Dumiretso na ako sa classroom namin, pinipigilan ko ang takot at tumingin sa mga demonyo.

“Landi, okay lang ba? May problema ba?” mahinahong tanong sa akin ni Karol, hinihimas niya ang likuran ko at tinitigan ko siya sabay….yakap sa kanya. Humagulgol ako sa iyak. “Karol, tulungan mo ako, tulungan mo ako,” iyak ko. “Ano problema Landi?Ano nangyari? Tahan na. Tahan na,” pagtatahan sa akin ni Karol. Sabay na kami naglakad patungo sa silid-aralan. Di ko pa rin masabi sa kanya ang dahilan kasi, alam ko di niya kaagad maiintindihan at mauunawaan. Ayoko rin mapahiya ang pamilya ko, lalo na si Kuya Ryan. Alam ko sa mga oras na iyon, wala siya sa sarili niya pero, galit nagalit ako sa kanya. Gusto ko siyang patayin.

“Paano kita matutulungan niyan, kung di mo sa akin sinasabi kung ano ang problema mo?” payo ni Karol. “Pwede bang sa inyo muna ako sumabay mamayang recess at lunch?”, tanong ko habang nangingilid pa rin ang mga luha sa mga mata ko. “Syempre naman, walang problema!” agarang pagsagot ni Karol sa akin na may malaking ngiti sa mukha niya. Sa ginawa niyang iyon, nabawasan ang bigat sa dibdib ko.

Nakikita ko mula sa malayo ang grupo ni Robert, lahat sila nakatingin sa akin. Siguro, nakwento na niya ‘yung nangyari, bumubulong sila at tinuturo ako. Binaling ko ang mata ko sa sahig habang naglalakad na nakatungo papuntang classroom. Tumabi muna ako sa grupo ng mga babae.

Nagsimula na ang klase.

Natapos na ang klase.

Napansin ni Robert na kanina habang nagkaklase, iniiwasan ko siya ng tingin, hinuhuna niya kung ano ang problema ko sa kanya. Nang..

“Landi,” tawag sa akin ni Robert na nakatayo sa harapan ko habang inaayos kung yung mga libro at notebooks ko sa kulay-tsokolate kong bag ko. Nakatingin rin si Karol sa kanya. Dahan-dahan ko siyang binalingan ng tingin.

“May problem ka ba sa akin, ha?” tanong niya habang ang mga mata niya nanlilisik sa inis na may halong panghuhula sa nangyayari sa akin. “Wala,” baling ko ng tingin sa mga gamit ko.

“Bakit mo ako tinulak kanina?” tanong pa ni Robert, may maangas na tono na parang naghahamon ng away. “Sorry, di ko sinasadya,” sagot ko.

“Hindi, may problema ka ata sa akin e, ano gusto mo?” hamon pa ni Robert habang pinapatunog niya ang mga daliri sa kamao niya. “Robert, tigilan mo nga siya. Tama na ang pagtatanong. May problema siya at kung anuman ‘yun wala ka nang pakialam dun,” singit ni Karol  na may kataasan ang boses at nakatitig sa mga mata ni Robert, ang kanang kamay ni Karol ay nasa kaliwang balikat ko. Nakatitig ako sa kanya na pakiramdam ko, Wonder Woman ko siya.

“Ano pakialam mo? Di kita tinatanong at lalong di ko hinihingi ang opiniyon mo kaya pwede, ‘wag kang umepal?” asar ni Robert.

“Tara na, Landi! Huwag mo na silang pansinin. Mga walang magawa lang ‘yan,” higit patayo sa akin ni Karol. Tumayo na din ako na nakayuko. Ayokong tignan si Robert, natatakot ako.

“Di pa tayo tapos..” bulong sa akin ni Robert. “Tigilan mo na siya, narinig mo naman di ba, humingi na siya ng paumanhin,” dagdag ni Karol. Umalis na kami kasama pa ang ibang babaeng kaklase ko.

Sabay-sabay kami ng mga kaklase kong babae na kumain sa kantina namin. Kumain kami ng kwek-kwek, uminom ng orange juice at umupo sa mesa na kulay kape. Tawanan kami ng tawanan. Ngayon ko lang naramdaman na nawawala na yung lason sa katawan ko, gumagaan ‘yung pakiramdam ko at parang ang saya pala kasama nina Karol. Akala ko noon, boring sila at pana’y  kolorete sa mukha, pag-aaral at kalandian ang pinag-uusapan nila, hindi pala.

Habang masayang-masaya ako sa pakikipagkulitan at pagkwekwentuhan sa kanila, nasa kabilang mesa lang si Robert at ang grupo namin (kasali ako dati, ngayon di muna). Di pa rin maalis ang panlilisik na tingin ni Robert sa akin. Kahit di ko siya tinititigan ng matagal, sa peripheral vision ko, alam ko at sigurado akong nakatitig siya at hinihintay na sumagot ako ng isang tingin sa kanya, di ko ginawa.

Tapos na ang recess time. Balik sa classroom.

Ilang oras ang tumakbo at paulit-ulit ang nangyayari sa loob ng classroom at sa kantina. Tingin, hamon, pananakot, pagtatanggol ni Karol sa akin laban sa mga hirit at susot ni Robert. 

Sa mga oras na iyon, naramdaman ko na di ako nag-iisa na kahit may lasong bumabagabag sa akin, naghihintay na gumising muli at pumitik sa utak ko, naiibsan at nawawala ang atensiyon ko sa mga bagong kaibigan ko ngayon.

“Landi, salamat sa pakikisama sa amin a. Bukas ulit, paalam!” paalam ni Karol, kumakaway,  habang patungo siya sa school service nila at ako naman sumagot lang ng isang ngiti at binulong sa hangin na, “Salamat.”

Pagbaling ko palikod.

“Saan ka pupunta?” Si Robert ulit pero, wala na ‘yung grupo niya, siya lang mag-isa, nakaharang siya sa daan. Nakayuko lang ako at sinabi, “Patawarin mo na ako, wala ako sa sarili kanina, gusto kong mapag-isa, pasensiya na Robert,” bulong ko sa kanya. “E, kung tumitingin ka sa mukha ko at malaman nating seryoso ko nga sa paghingi mo ng tawad,” pabor ni Robert na may tonong naghahamon  pa rin.

“Ayoko.Natatakot ako.” Sagot ko sa kanya habang nakatitig ako sa mga librong yakap-yakap ko. “E, baka naman kasi, sinasadya mo talaga kaya ka nagkakaganyan” asar ni Robert. “Hindi. Hindi talaga, Robert, hindi mo naiintindihan. Basta. Please, paraanin mo na ako. Parang awa mo na.” hingi ko sa kanya. Hinawakan niya ang baba ko at tinulak pataas para makatingin ako sa kanya. Nakatingin pa rin ako sa baba. Nararamdaman ko ang hinga niya na nagmumula sa bibig niya. Ang init para ba siyang toro at ako ang kanyang pulang tela na handa na ako suwagin ng kanyang mga sungay. “Palalagpasin kita ngayon pero, kapag naulit pa ito, lagot ka na sa akin. Tandaan mo ‘yan,” sabay hagis sa baba ko pababa.

Umalis na siya.

Natulala ako at biglang napa-upo. Ang kanang kamay ko ay nakatanday sa sahig at ang kanang paa ko ay nakaluhod at ang kabila ay naka-pormang pa-upo.  Hinahabol ko ang hinga ko na kanina pang naghihintay na lumabas. Lumaki ang mga mata ko at ang lason ay unti-unting tumatakbo na naman sa dugo ko.

“Kuya Landi, okay ka lang?” tanong ng isa kong kakilalang bata na napadaan sa tabi ko. Binigyan ko siya ng dalawang tungo, senyales ng pag-sang-ayon ko sa tanong niya.

Tumayo na ako nang dahan-dahan at nilakad na ang aking mga paa patungo sa school service namin. Bumabalik sa paningin ko ang mga nangyari ngayong araw, ang mukha ni Robert, ang pagtulak ko sa kanya, pagkakita ko kay Karol, ang kasiyahan na naramdaman ko at ang kanina lang na pagbanta sa akin ni Robert.

BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEPPPPPPPPPPPPPPPPPPPP!!!!!!!!!!

“Magpapakamatay ka ba?” sigaw sa akin ng isang manong driver, na nakasuot ng dilaw na damit at may naka-akbay ng pamunas na piti. Ang mukha niya na binigay sa akin ay parang nagwawalang tigre. Doon ko lang napansin na nakaharang pala ako sa gitna ng kalsada. Tumakbo ako para makatawid sa kabila. Hinabol  ko muli ang hinga ko sa pagkakagulat ko.

Lahat ng tao, nakatingin sa akin. 

WANNA SEE ME, CUM? I have nothing to do this day. Boredom stabs me over and over again. I want to do something. Something different, cool and what would make me feel so gratified. I surf the net and crawled the keys: “How to Kill Boredom When Someone Is Not Around” Enter!

Google suggests a lot of topics and one captures my interest, “First Time: Jakol” (First Time: Jack Off), I stop for a while; whispers surround me and tempt me over to click it.  Angels and Demons flying over my head, battling to win my desire then, the Demon caught my heart. *Tuck

A web page loads; my heart pounds and nerves chill me behind. Sorry to say but, this is my first time to watch this kind of reel because of boredom, everything seems right to do. The site requests for age verification, well, I lied. I put myself in year 30s. *Tuck

The streaming begins for few seconds, it loads and it plays.

I see the video length to be 2:41 minutes long.

I see a topless guy in his red and black checkered boxers, fixing his camera way focus to his bulging dick. He taps his fingers over his keyboard, glances on the camera lens, smiles with a dimple and return to his business talking to someone on screen (maybe his playing around with a girl on the net, seducing). I check the running time; it is almost two minutes, forty one seconds remaining. Wait. Where’s the jacking off scene?

The video ends.

Shit! What a mad joke! How do these people play over the viewers like this?! I select another, it is the same. Fuck! I select over and over other videos but, it gives me the same thing! What a fucking joke, people!

—————————————————————————————————————————————————————-

Back from reality, yes! The one you have read was only a story of a guy, I read over one’s blog. It wasn’t me, loves. Haha. *Tongue-out teasing

What brought you here? How did you get this far? It’s because of the title that I made (to get your attention right away) and the first three sentences you have read. Have you come to think, that people are always been captivated with porn titles over one’s video and a lot of viewers check on it? If a lone ranger wants to be famous as an Internet rock star, maybe, he/ she can do this strategy. It is really effective.

People are mad assholes sometimes, whenever they see a video with a porn and phony title, they begin to check on it, hoping to see something nude, bare and naked. Well, some people are smart; they used porn titles over non-porn videos so, they can earn a lot of views from people.

 

MISSION: 1 M viewers

WHAT TO DO: Upload a non-porn video, entitled with a porny title.

ACCOMPLISH!

Will you try this trick?

P.S: I do not own the photo, thanks to Web!

SHE’S BACK WITH VENGEANCE.  Her sleek design, ease of use and minimalistic user interface mesmerized me. I saw her sitting behind a clear glass surface, where my reflection caromed to passerby’s sight. I strolled to see other phone community still, I fell in-love with her. I went to her house, and won her heart in the end.

Mom bought it as a gift for me last August before the mark of my birthday that falls every September. I was with her for three weeks but, a tragedy separated us. A kid thief swiftly snatched it from a window, where I was leaning and busy playing BBB: Apocalypse. I ran to chase him, and I had the chance to touch his white shirt and kick him on his back. She flew up high and landed broken on the ground. I coursed for her, touched her mangled face and just bowed my face before her, eyes gradually shut down.

I went to a phone care center, asking for help, hoping for her to survive, fortunately, they told me “it is possible” but, it would take them months to bring her back to me. “I’m willing to wait,” I left with a smile.

Four months later, my Mom told me that she already got her. She handed her over my desiring hands and I was so excited that day, holding her back in my arms again.

P.S: Though I got her, I’m not ignoring the presence of him (Chipee). He will always be my first love.

LASON. Sabi nila ang pinakamagandang kwento sa mundo ay ang buhay natin. Ngayon, nais kong malaman niyo ang magandang kwentong sinasabi nila. PUTANG-INA!

Maliit pa lamang ako nang mangyari ang lahat sa bahay ng paborito kong pinsan.

"Kuya Ryan! Kuya Ryan! Tara laro tayo sa inyo!" makulit na kalabit ko sa pinsan kong matipuno, may makinis na balat, matangos ang ilong at sa pagkakaalam ko seaman siya. Binigyan niya ako ng isang tingin na di ko alam kung paano sasagutin pa ng isang tingin habang hinihithit niya ang sigarilyo niyang, Champion ang tatak. Hindi na muli ako nangulit kasi, parang sa tingin pa lamang niya ay ayaw na ni Kuya Ryan makipaglaro sa akin sa mga oras na iyon.

"YAHHHHHHHHHHHHHHH!!" biglang akong binuhat ni Kuya Ryan na buhat ng bagong kasal at sabay nilapat niya ang kanyang mukha sa leeg ko. Sobrang nakikiliti ako ng mga balbas niyang, ready to harvest. Akala ko ayaw niyang makipaglaro sa akin, hindi pala.

"Saan mo gusto maglaro?" tanong niya sa akin na may malaking ngiti sa mukha niya. Sobrang excited ako makipaglaro sa kanya, cool kasi siya at lagi niya akong tinuturuan ng mga bagay tungkol sa buhay-buhay. “Gusto ko sa dating bahay-bahayan natin!” tuwang-tuwang sagot ko sa kanya.

"Aba! Nawili ka na sa bahay namin a!" sabay gigil na dinikit niya muli ang mukha niya na para ba akong baby na kinukulit niya.

Dumiretso na kami sa bahay nila at inayos namin ang bahay-bahayan namin. Walang mag-a-act as nanay e, ako ang anak at siya ang tatay ko.

Game.

Nagluto-lutuan kami, dahil siya ang tatay ko sa bahay-bahayan namin, ako taga-kain ng mga luto niya. Ang saya talaga!

Masayang masaya kaming naglaro sa bahay nila na halos magulo na namin ang bawat ayos ng mga furnitures nila at ang balot ng kama ay gusut-gusot na. Well, mag-pinsan naman kami kaya ayos lang ‘yun!

Ilang oras ang nakalipas.

"Saglit lang pagod na ako, Landi. Pahinga muna ako saglit a. Maglaro ka muna diyan." sabay higa siya sa kama nila na ang mga kamay ay naka-buka na parang lilipad at halatang-halata ko sa mga mata niya na pagod na siya. Dahil sa kakulitan ko at di pa ako na-uubusan ng battery  sa pakikipaglaro sa kanya, bigla akong tumalon sa tiyan niya at,

"Hahahahahaha! Di pa tayo tapos! Laro pa tayo!" pilit ko sa kanya ng buong ligaya habang hinihila ko ang sando niyang black."Pahinga muna tayo, ikaw wala ka namang kapaguran e, ako napapagod din naman ako." sabay ubo niya.

"Gusto ko ibang laro naman, Kuya! Yung di pa natin nilalaro. Turuan mo ako ng bago! Kasi, lagi na lang bahay-bahayan ang laro natin e, wala namang nanay kaya, di ko rin masyadong enjoy! Tara na! Please!!!” sobrang pilit ko ulit sa kanya na halos masira ko na yung sando niya.

Binigyan niya muli ako ng tingin na katulad ng kanina. Well, kung kanina wala akong nasagot ngayon meron na, isang ngiti sa aking mga labi habang tinititigan ko siya ng maigi. Ilang minuto pa lang, mukhang nakaisip na siya ng bagong laro namin, tumayo na siya sa pagkakahiga niya at may habol na ngiti sa akin.

Yes! Maglalaro na ulit kami!

"Sige, dahil gusto mo ng kakaiba, may ituturo ako sayo na bago at alam ko magugustuhan mo ito," sabi niya sa akin habang hinihimas niya ang ulo ko.

Umalis siya sa kwarto at pumunta sa kwarto ng kapatid niyang babae. Maya-maya, may dala na siyang mga damit na pambabae.

"Para po saan ‘yan? Huwag niyo po sabihing isusuot natin ‘yan a!" pabiro kong sabi sa kanya.

"Ikaw lang magsusuot nito at isa ito sa bagong laro na ituturo ko sa iyo." may halong ngiting demonyo sa mukha niya. "Ano?! Kuya! Hindi ako bakla! Ano ka ba!?" sigaw ko sa kanya. "Hindi naman kita gagawing bakla e, ngayon lang natin ito lalaruin at di ba sabi mo gusto mo ng bago?" tanong niya habang parehas niyang hawak ang mga balikat ko.

"Pero.. Marami pa namang pwedeng gawin e. Bakit ‘yan pa?" pakulit kong tanong sa kanya. "O sige, huwag na lang tayo maglaro," sagot niya na pagalit at binitawan ang damit na hawak niya.

Wala pang ilang minuto, sumang-ayon na ako sa kanya at sinabi, “Basta, nagyon lang ito a at walang makakaalam. Promise?" hiling ko kay Kuya Ryan na nakaupo sa kama at nakatingin sa akin na may lumbay.

"Syempre naman," biglang balik ang ngiti sa mga labi niya. "O ngayon, ma-te-test dito ang acting skills mo at syempre, tuturuan kita. Basta, lahat ng sasabihin ko susundin mo, okay?" dagdag niya.

"Opo."

Sinimulan na namin ang bagong laro na ituturo ni Kuya Ryan sa akin. Una, pinag-suot niya ako ng mini-skirt ng kapatid niyang babae at sabay patong ang tube sa katawan ko. Syet! Nang makita ko ang sarili ko sa salamin para na akong isang babae. Naku po! Hindi ko ata kakayanin ito. Pangalawa, sabi niya mag-a-act daw akong asawa niya so, kunwari bagong kasal kami at ngayon ang honeymoon namin. Tinanong ko sa kanya kung ano ang ibig sabihin ng honeymoon pero, sagot niya lang sa akin ay, “Malalaman mo rin, mamaya..” At ang huling direksyon niya ay manggagaling ako sa sala papasok ng kwarto at lahat ng sasabihin niya gagawin ko.

Na-e-excite ako pero may halong kaba kasi, baka magkamali ako tapos, magalit siya.

Game.

Honey! Halika na rito, ready na ako!” hudyat niya. Naglakad na ako papasok at binuksan ko ng dahan-dahan ang pinto.  Inikot ko nang dahan-dahan ang doorknob. May halong kaba sa dibdib ko kasi, di ko alam kung paano umarteng babae tapos, asawa pa. 

Syet! Nakahubad na si Kuya Ryan na nakahiga sa kama. Wala siyang sandong suot at nakatingin siya sa akin na parang totoong asawa niya ako. Inisip ko na lang acting lang ito kaya ginalingan ko.

Honey, bakit mukhang excited na excited ka?” unang bato ko ng linya ko habang palapit ng palapit sa kanya. Sobrang nilalabanan ko ang takot ko at ang kaba sa dibdib ko. Nakatitig siya sa akin na may halong demonyo na naman ang mga ngiti. Nakipagtitigan ako sa kanya habang di ko namamalayan nasa kama na rin ako. Pinaupo niya ako at inakbayan habang hawak-hawak ng kaliwang kamay ko ‘yung tube na kanina pa nalalaglag.

First time mo pa lang ba ito, Honey?" bulong niya sa mga tenga kong tumaas ang mga balahibo. Di ako nakagalaw sa sinabi niya at di rin ako makatingin pakanan kasi, baka mahalikan ko siya.

"O….o….Ha…..n…ey…" utal kong nasambit sa sobrang kaba ko…

"Huwag kang mag-alala, Honey at huwag ka ring kabahan. Akong bahala sa’yo. Lahat ng gagawin ko huwag mong pigilan at lahat ng sasabihin ko ay iyo lamang susundan. Okay ba ‘yun, honey?" sagot niya sa akin na ramdam na ramdam ko ang hangin na lumalabas sa mga bibig niya habang sinasambit ang mga salitang iyon sa tenga ko.

Nagsimula na kami.

G-g-g-game.

"O sige, magsisimula tayo sa halikan.." utos niya habang ang dugo ko nanigas sa kaba at ang puso ko’y tumatakbo para bang nakakita ako ng multo. Dahan-dahan niyang pinisil ang aking baba, dahan-dahan niyang nilalampaso ang mga mapupulang labi niya sa pinsgi ko papunta sa labi ko. FVCK! Hinalikan niya ako na ang pakiramdam ko para akong nalulunod sa dagat. Nung una, di ko pa binubuka ang bunganga ko nang malaki pero, nung umentrada na ang dila niya sa bunganga ko at pinadulas niya sa loob, nilaro-laro ang dila ko at sabay sipsip pa. FVCK ulit. Patuloy akong nalulunod na parang lahat ng hangin na nilalanghap ko ay sinasalo niya at dahil natitikman ko ang laway niya, para na kaming iisa.

Hindi ko na kinaya, tinulak ko siya at sinabi, “Kuya, ayoko na. Ibang laro na lang.. Pwede po ba?” tanong ko na nagmamakaawa. “Hindi pa tayo nagsisimula, tinuturuan pa lang kita, ayaw mo na kaagad? Tapusin lang natin ito at huli na naman natin ito gagawin e, pagbigyan mo na ako,” sagot niya. “Pero po, di ko na po kaya at mali po ito” sabi ko habang dahan-dahang bumababa ang eyeballs ko para tignan ang kamay niya na nakakusot sa galit. “Hindi pwede!” sigaw niya sabay balibag sa akin sa kama.

"Kuya, huwag po! Tama na! Tama na!" iyak at sigaw ko sa kanya. Hindi niya ako tinigilan. Hinubad niya ang mini-skirt ko. Hawak-hawak niya ng maigi at mahigpit ang mga kamay ko pataas habang siya’y nakaupo sa mga binti ko na pilit sumisipa para depensahan ang sarili ko. Sobrang lakas niya, sa bawat laban at pigil ko, nababawasan ang lakas ko at nanghihina pa ako dala ng patuloy kong pag-iyak at pag-sigaw ng tulong.

Dinilaan niya ang leeg ko pababa sa taas ng pusod ko. Wala akong magawa at sobra na akong nagmamakaawa. Ang mukha ko parang sinabuyan ng isang dosenang sibuyas sa sobrang pagtagas ng luha ko mula sa mga mata ko at ang lalamunan ko gusto nang lumabas sa takot.

Sobrang higpit ng hawak niya talaga, hindi na ako makalaban hanggang sa nanghina na ako at huminto na lahat ng ugat ko sa pagtratrabaho sa panlalaban. Nakuha niya ‘yung punto na iyon para itali ang mga kamay at paa ko ng strawlace na kinuha niya sa isang lumang balikbayan box. Binusalan niya ako ng kinusot niyang sando. Sinalpak niyang maigi sa pagsisigurong walang ni-maliit na boses ang makakalabas. Sa mga oras na iyon, iniisip ko ang pamilya ko, ang mga kapatid ko, ang bestfriend ko at ang kinabukasan ko. Pumikit ako para magdasal sa Diyos na sana matulungan niya ako.

"Ganito ang honeymoon, Honey" nakatingin siya sa aking mga nagmamakaawang mata habang nakangiti at unti-unting hinuhubaran ang maong shorts niya.

FVCK. Nilapat niya ang katawan niya sa akin habang kinikiskis niya ang matigas niyang titi na nakabalot pa sa Bench black brief niya. Sayang-saya siya sa paghagod, paghimas at pagkiskis nito sa titi kong tulog na nakabalot naman ng Kids white brief ko. Nararamdaman ko ang init ng katawan niya, talagang sabik siya at rinig ko sa mga mumunting ungol niya habang ginagawa niya ‘yun sa akin.

FVCK. Tumigil na siya. Hinubad niya ang brief ko at hinubad niya din ‘yung kanya. FVCK. Nakita ko ang tigas na tigas at namumulang titi niya.  FVCK. Ang haba at ang taba. Hinimas himas niya ‘yun habang nakangiti nang pang-demonyo.

FVCK. Tinanggal niya ang sandong nakabusal sa bibig ko at binusalan niya ito ng titi niya. PUTANG-INA!

Labas-pasok ang titi niya sa makipot kong bibig, sarap na sarap siya habang tulo laway na ako at ang ulo ng titi niya kumukiliti sa ngala-ngala ko kaya, nabibilaukan ako. Hindi niya ako tinigilan hanggang sa…

"Para mas masaya, kakantutin kita na para bang asawa ko. Sa honeymoon ginagawa ang paggawa ng baby, Honey ko.” sambit niya habang binalik ang sando at binusal sa bibig ko ulit. Tinanggal na niya ngayon ang tali sa mga paa ako at inikot niya ako na ang aking mukha ay nakasalampak sa kama. Di ako ganun makahinga.

Hinimas niya ang butas ng pwet ko at tinusok niya gamit ang hintuturo niya. Labas-pasok ito hanggang pati ang hinlalato niya, sinabay niya. FVCK. Sobrang sigaw at iyak ako sa sakit, parang may pinasok na lagare sa pwet ko.

Maya-maya, kumuha siya ng Dove lotion, pumihit siya ng marami doon at lahat ng lotion na naligo sa kamay niya ay hinimas niya sa titi niya at sa pwet ko. Pinasok niya muli ang mga daliri niya at nararamdaman ko ang hapdi.

Honey ko, ito na ang pinakahihintay ko.” imbita niya na may halong tawa.

FVCKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! PUUUUUUUUUUUUTTTTTTTTTTTAAAAANNNNNNNNNN———-IIIIIIIIIIIIIIIIIIIINNNNNNNNNNNNNNNAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Pinasok niya ang malaking titi niya na tigas na tigas sa masikip na butas ng pwet ko. Sinagad niya hanggang sa pumasok na ang buong katawan ng titi niya. Sa pagkakataong iyun, na-meet ko si Satanas na kumakaway sa saya at ang mga alagad niya ay tumatalon na parang nanalo sa lotto. Tumigil si Kuya Ryan sa pagpasok ng alaga niya.

Ramdam ko ang titi niya na successful na nakapasok sa pwet ko. Feeling ko, may dugo na sa pwet ko kasi, ang hapdi parang may lagare na nakapasok. Ang luha ko parang dugo na rin. Hindi ko na kaya. Utang na loob.

Umaandar na ulit siya. Labas -pasok ang titi niya sa pwet ko. Iyak ako ng iyak sa sobrang sakit. Halos bumaluktot ako sa sakit pero, di ko magawa. Binilisan niya ng binilisan. Sarap na sarap siya at ang ngiti ng demonyo ay gumuguhit sa mukha niya. Umuungol siya sa sarap. Ilang oras ang pagbabayo at pagtu-turbo niya sa pwet ko.

Makalipas ang ilang oras.

Honey, malapit na ako. Ayan na.. ayan na.. ayan na!!! Ahhhhhhhh!! Fuuuuuuucccccccccccckkkkkkkk!!!" sigaw niya sa sarap habang nararamdaman ko ang pagputok ng tamod niya sa loob ng pwet ko. Dahan-dahan siyang humiga sa likod ko, humihingal, pagod na pagod at sabay halik sa batok ko, "Salamat Landi.. Ang sarap.." dagdag niya.

Nararamdaman ko ang tamod niyang pumapasok sa kaloob-looban ko. Sabi ko, parang lason na ito. Matutulog sa loob ko, mamamahinga at lalakbay kung saan. Parang lason ang pangyayari ngayon, kumitil sa inosenteng pagkatao at kabataan ko, lasong pumatay sa relasyon namin ni Kuya Ryan bilang mag-pinsan at lason na magpakailanma’y kikitil sa puso’t damdamin ko sa twing maaalala ko ang pangyayaring ito.  Si Kuya Ryan ay isang lason, inantig ako sa label at hugis ng bote niya, pinagsamantalahan ang mura kong edad na noong mga panahong di pa ako marunong magbasa at magsulat at ngayong tinanggap at ininom ko siya sa buhay ko, dahan-dahan niyang pinatay ang pagkatao ko hanggang sa mamatay ako sa kabaliwan.

Hindi kami nahuli ng mga Tita ko kasi, binihisan niya ako kaagad. Hinang-hina ako at tulala sa nangyayari. Lumutang ang isip ko.Parang kinukuha na ako ng langit.

Lumuluha ako pagdating ni Tita Bineng. Nagulat siya kung bakit magang -maga ang mga mata ko at latang-lata ako. “Inaway siya sa may kanto, huli nang maabutan ko. Nakahilata na siya sa kalsada at tinakbo ko na rito.” palusot ni Kuya Ryan sa tita kong nagtatanong.

Inuwi na nila ako sa amin at ilang buwan akong di nakakain at di lumalabas sa kwarto ko. Nandun lang ako sa gilid ng kama, nakaupo habang nakasandal ang ulo ko sa pader. Nakatingin ako buong magdamag sa bintana, sa pagsikat ng araw at paglubog nito, walang oras o minuto na tumatakbo-takbo ang pangyayaring iyon sa utak ko. Di ko lubos maisip na ang bagong laro na ituturo sa akin ni Kuya Ryan ay ang laro ni Kamatayan. Binaboy niya ako.

Lord, ayoko na.. ayo.. ko.. na.. Ku…..nin niyo… na… a…ko…”

Wanna know what’s running in my head time to time? Follow now! :)

14 PROLIFIC POINTERS. Hey dudes and dudettes! This year of the horse will be filled with stomping and thumping fortunes for you and you will experience an extraordinary ride on a green wooden horse. Dust off those bad energies from your toes and open the mouths of your houses as we embrace peppy chances of our teen life.

Here are 14 prolific pointers for you to maintain a productive life ahead:

START SMILING. Every morning, walk to your closet and stand facing the mirror, say “Hi! Good Morning! (Name)”, smiling.  Smiling makes us attractive, changes our mood, relieves stress, boosts our immune system, releases natural pain killers, lifts our face and makes us look younger. This facial gesture is contagious so, let your friends witness your beautiful smile.  Make this a habit and the world will smile at you.

COLLECT COINS. Start collecting coins and give some to orphanages, beggars and other community foundations in return; blessings will abundantly come at your doorsteps. Sharing is a heart-lifting value. This would be more memorable and fun if you give some on the day of your birthday.

READ RIGHT. Read right, now! Pick your favorite story at the book store, read while drinking your favorite smoothie (or coffee) and match it with a cookie. Reading is a good mind exercise and will surely widen your comprehension. Learning is fun, loves!

WORK WELL. There is no need for you to be a happy-go-lucky person this year, clock is ticking and graduation is approaching. Make the best of your school life memorable. Study harder and work well on your school stuff. Working with friends and classmates would be more worthwhile experience.

HAVE A HEALTHY LIFESTYLE. Yes, there is no excuse when it comes to eating at the right time, sleeping early at night and exercise the next morning. You may have piled-up activities for the day still; you have to spend quality time with your body to expel from viruses dancing with the wind. Take vitamins too!

SHARPEN YOUR SKILLS. This summer (or even school breaks), try to enroll for workshops like singing, dancing, painting or gymnastics (or other athletic games) that interest you. If you have no budget for those, you can still learn at a distance. Turn your computer on and watch videos online catering your interesting activities. If these skills would be sharpened, it could be your best buddy when job opportunities don’t work for you in the future. Confidence will boost!

TREAT A FRIEND. Select a friend or even the whole circle and treat them for one day. Go to fun places and spend your whole day with them. It will surely strengthen your relationship and develop your bond fully. Here’s a challenge, try to treat someone you haven’t talked with for long. May the sparks be in your favor!

FACE FEARS. This year would be a good start to end your fears. Be fearless and face them with fierce! Rawr!

PRAY PERFECTLY. Once, twice (or even more) this year, visit your favorite holy ground and pray with reverence. Pray for the betterment of yourself, family, and friends and for the whole world.

SETTLE ISSUES. Forgive and forget, this couple maybe the hardest thing you will ever do in your life, but, it will open doors for a more life refreshing moments this year. Marking heartache causes your health at risk. Please do try working on this for a more peaceful teen life.

STAY SMART. Whenever you feel any pint of doubt, stay calm and study the situation well. Think of all the possibilities and the pros and cons before deciding with conviction. This stage is the crucial phase of life, whatever you decide it will follow through with your fortune so, decide discerningly, loves!

ABATE ADDICTION. Taking things moderately will never be fatal. From the things you take to the things you fond of doing, practice measuring the time, the dosage and the effectiveness of it for your life. It may be prohibited drugs, playing online games, surfing the net, sex and a lot of sweet pleasures of life. Try to tame temptations at your control. Living life to the fullest is living a good lifestyle.

CHASE CHANCES. The old saying, “Opportunity knocks at your door once,” is a real good proverb to keep. As to help your family ahead, start up a good business right next to your door. It would not only boost your confidence in sales-talking also, it would be a one way to earn good income to lessen the burden of your family.

ACCEPT ADJUSTMENTS. The world is full of mystery just like with the climate. Good weather yesterday, catastrophe for tomorrow. Whatever may happen to yourself and with the people surround you. Just try to adapt and gradually accept the fact that, everyone is changing and things do too. Well, there are no worries for changes but, always stay on guard and prepare your heart for an everyday roller-coaster ride of life.